Een bloem van een kind

Onlangs hoorde ik op de podcast Quiet van Susan Cain over orchid en dandelion children en ik besefte dat ik er eentje van elk in huis heb. De termen komen oorspronkelijk uit het Zweeds: orkidebarn (orchideekind) en maskrosbarn (paardenbloemkind).

Paardenbloemkindjes, zoals mijn zoontje, zijn krachtige kinderen die overal lijken te gedijen, ongeacht de omstandigheden. Een negatieve ervaring heeft meestal een minder grote impact. Ze laten problemen relatief gemakkelijk van zich afglijden. Ze vinden overal hun draai en komen altijd wel tot bloei.

Orchideekindjes reageren sterk op hun omgeving. Ze zijn veel kwetsbaarder, maar zorg je goed voor hen dan komen ze prachtig tot bloei. In de juiste omgeving kunnen ze spectaculair bloesemen. Wordt er niet goed voor hen gezorgd dan kunnen ze helaas verpieteren.

Lange tijd (en nu soms nog) maakte ik me zorgen om mijn gevoelige meisje. Ze komt in bepaalde omgevingen moeilijk los, is een mama-magneet, waarbij ze me vaak volledig opeist, raakt makkelijk overprikkeld en ze toont niet vaak wie ze werkelijk is. Daardoor kennen sommige mensen haar als een teruggetrokken, soms zelfs wat bitsige en stille kleine meid. En dat vind ik jammer, want diep vanbinnen schuilt een prachtig mensje. Een meisje dat alle kansen verdient die haar iets minder complexe leeftijdsgenootjes ook krijgen.

Dit prachtige mensje leert me vaak ook de mooiste lessen. Dat haar mama wat meer geduld moet hebben bijvoorbeeld. Want dat zij zelf wel zal openbloeien, op haar eigen zachte tempo. Dat ze op haar beste momenten zó mooi is dat ik me elke keer verwonder over hoe ik zo’n wonderbaarlijk mensje kon creëren. Een zorgzaam, lief, intelligent, attent, voorzichtig, grappig, getalenteerd meisje.

Orchideeën kunnen floreren tot oogverblindende bloemen, als ze maar genoeg positieve aandacht krijgen. En dat is wat ik nu zie gebeuren. De peuterpuberteit is gepasseerd, haar vaste vriendengroepje is gevormd, ze woont opnieuw in haar eigen huis en voelt zich goed in de klas, bij een juf die haar de ruimte geeft om in haar eigen tempo zichzelf te kunnen zijn. 4 jaar is ze, en wat een prachtbloem is ze aan het worden!

De Amerikaanse onderzoekers die de term Orchid Children bedachten en onderzochten zijn ontwikkelingspsycholoog Bruce Ellis en kinderarts W. Thomas Boyce. Een uitgebreid artikel vind je hier.


3 reacties op ‘Een bloem van een kind

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s