Gedichtendag? Dat is voor mij: gekleurde billen, ezelsoren en eeuwige trouw

Mijn oude liefde voor poëzie is me nooit helemaal ontglipt. Als kind probeerde ik zelf al wel eens iets uit mijn pen te toveren, maar nog meer hield ik van de betovering van de gedichtjes die ik vond in het mooiste boek dat ik ooit kreeg.

Sinterklaas, ik schrijf je maar even
omdat ik niet weet wat je moet geven.
’t Is om’t even wat je doet.
Maar alvast veel snoepgoed!

Toen ik een jaar of 10 was, kreeg ik van de Sint een geweldig poëzieverzamelboek: Met gekleurde billen zou het gelukkiger leven zijn. Die titel alleen al. Jaren gaat het boek al mee. Het woont intussen op zijn vierde adres (net als zijn eigenares), en nog steeds krijgt het een prominente plaats in mijn boekenkast. Het bracht inspiratie voor voordrachtjes en toneelstukken in de klas en werkte als een pleister op mijn eerste gebroken hartje. Let op de honderden ezelsoren (een boek is pas van mij als er een ezelsoortje aan is).

 

Later leerde ik de gedichten van (toen ook al) wijlen Herman de Coninck kennen. Ook van hem heb ik een verzamelwerk dat er stilaan net zoals mijn eerste gedichtenboek begint uit te zien. Toen mijn man en ik de ringen uitwisselden op onze trouwdag, gebruikte ik een stukje uit een van zijn gedichten. Mijn man was iets minder lyrisch. Hij sprak de legendarische woorden ‘ik geef je deze ring, want jij bent helemaal mijn ding’. Schattig.

De nonkel van mijn man regelde dat een bevriend dichter diezelfde dag iets kwam voordragen tijdens onze trouwviering*. Hij maakte als geschenk zelfs een gedicht voor ons. Als ik het terugvind zal ik het hier delen, beloofd.

Mijn liefde voor poëzie is groot. Ze is een constante in mijn leven. Geen overheersende aanwezigheid. En als ze na een lange pauze weer komt bovendrijven, omarmt ze me steeds opnieuw met hetzelfde warme gevoel.

img_0632-1

Leve de liefde voor poëzie, leve ezelsoren, leve woorden die je hart omarmen, leve gedichtendag.

 

*We trouwden niet voor de kerk, maar zorgden voor ons eigen ‘momentje’.

2 gedachten over “Gedichtendag? Dat is voor mij: gekleurde billen, ezelsoren en eeuwige trouw

  1. 1 van die supermooie gedichten geschreven rond je 16 jaar of iets later?,? Zijn vereeuwigd in een schilderij en hebben een belangrijke plaats gekregen🥰

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s