Daar gaat ze, mijn kleintje

Met trillende lipjes en vochtige oogjes staat ze op de drempel. Haar armpjes knellen zich nog één keer rond mijn nek. Ik verstop mijn neus nog even in haar frisgewassen haartjes en geef haar een laatste zoen. Terwijl haar broer uitbundig staat te wuiven door het raam, zie ik dat zij zich niet langer sterk kan houden.

Al dagenlang kijkt ze uit naar haar ‘reisje’. Vandaag is het zover. Een weekendje weg met de camper, samen met haar Moetie, Vake en nichtje. ‘Ik doe mijn jasje al aan want straks komen ze mij halen’, zegt ze zo’n twee uur op voorhand. Vol voorpret en verwachting. Maar als het moment daar is, slaat het besef toe. Drie dagen zonder haar mama. Oei, dat was ze eventjes vergeten.

Niet lang daarna komen de Whatsappjes. Dat de traantjes al opgedroogd zijn. En dat er even later alweer een lachje tevoorschijn kwam. Een filmpje van ons meisje dat op een uurtje tijd leert fietsen zonder wieltjes. De meisjes maken meteen al vriendjes. En dat is nog maar de eerste dag.

Nog maar eens een reinder dat het niet groots, veel of duur moet zijn om herinneringen voor het leven te maken.

#40dagenbloggen: dag 36
Skipdagen: 3/6


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s