Vanavond* efkes niks

Wijntje. Hapjes. De nieuwste Flow. Blind Gekocht. Helden van het vuur. Zetel. Slapende kindjes. Geen man. Vanavond* doe ik efkes niks.

In die nieuwe Flow stond weer een heel toepasselijke quote, zoals zo vaak: ‘Ik wil eindelijk worden wie ik ben, niet wie ik altijd dacht dat anderen wilden dat ik was.’ Uit een boek van Griet Op De Beeck dan nog. Nagels met koppen, dat is het. Het lijkt wel of 2019 het jaar is waarin ik een beetje innerlijke rust begin te vinden. Het mag wel zeker, na 34 jaar?

Om de dag mooi te eindigen, doe ik eens wat langs alle kanten wordt aangeraden: de dag afsluiten met 3 positieve gedachten.

  1. Ons huis. We kunnen ons soms zo focussen op al wat er nog niet is afgewerkt, dat we soms uit het oog verliezen hoe hard hier al in is gewerkt! We staan zó ver, ons huis is nog nooit in zo’n goede staat geweest als het nu is. Wij zijn goed bezig (ook al zeggen we soms zelf van niet)!
  2. Er zijn de laatste tijd mensen uit mijn leven verdwenen, en dat is heel jammer. Ik heb me daar rotslecht over gevoeld en heb er zelfs hulp voor gezocht, omdat ik op zoveel manieren in de knoop lag. Ik probeer dat nu allemaal een plaatsje te geven, wat me steeds beter lijkt te lukken. Ik begrijp mezelf beter, ik omarm sommige ‘rare’ trekjes en mijn overgevoelige aard. Daarom dat ik zo blij ben met de rust die ik voel. Het is wat het is, en ik ben wie ik ben. En ik ben blij me de vele fijne mensen waar ik mij mee mag omringen.
  3. Bananenchips met pindakaas. Ik val in de herhaling! Een collega gaf me de tip om de pindakaas even in de microgolfoven op de warmen. Ze beloofde mij dat het zo nóg beter zou smaken. Oh yeah! Nu zit ik wel echt vol. Maar lekker dat dat is!

Héhé, dat deed deugd…

En zo zit ik intussen aan mijn 41e dag bloggen. Strever!

*Dit bericht schreef ik eergisteren. Vanavond heb ik wildere plannen.

#40dagenbloggen: dag 41
Skipdagen: 4/6

3 gedachten over “Vanavond* efkes niks

  1. Blijf je “eigenwijze zelve. Als mensen uit je leven verdwijnen (vriendschappen) is dit een teken dat het zo moest zijn. Het ligt niet altijd aan jou als dat een troost mag zijn. In het begin is het loslatingsproces hard en ga je ook door een rouwfase maar ook dat komt goed. Je wordt er sterker van. Het is wat het is en nieuwe ontmoetingen zullen wel volgen. 😘

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s