Vakantie = ontspannen?

Eerst dacht ik mijn vakantiefoto’s van onze campertrip naar Drenthe te tonen. Met daarbij een opsomming van al die fantastische hoogtepunten. Want zo zijn de meeste foto’s, een aaneenschakeling van fijne momenten. Net zoals die van mij. Maar niet alle momenten zíjn fijn op verlof. Toch niet bij ons. Wij hebben namelijk meneer en mevrouw ‘hebbeneronzehandenmeevol’ mee op reis.

fullsizeoutput_3ecf

Iedereen weet wel dat een vakantie met een kleuter en een peuter (of met elk soort kind) niet enkel happy times is. Het kan vreselijk vermoeiend zijn. Af en toe (of vaker dan je wil toegeven) denk je wel eens ‘nu is het gedaan, we pakken onze boel en keren stante pede huiswaarts’, met een gemurmeld ‘rotkinderen’ er stilletjes achteraan. Of ik toch. Daarom som ik díe momenten gewoon eens op: hoe on-ontspannend een vakantie soms kan zijn.

  • De buurman van gezegende leeftijd, die duidelijk op rustiger gezelschap had gehoopt, kwam ons na ons eerste uur ter plekke vragen hoe lang we zouden blijven. Subtiel, meneer.
  • Koken in een mobilhome is niet zoals thuis. Je moet wat meer geduld hebben. Toen het eten eindelijk klaar was, kieperde ik een halve kom spaghettislierten op de grond terwijl ik trapjes afliep en tegelijk het muggenraam wou openen. Multitasken suckt.
  • Vijf minuten later doet de dochter me dat nog eens na met haar gevulde bord. Per ongeluk, natuurlijk. Na een waarschuwing van mij, natuurlijk.
  • Net op tijd knelde ik mijn tanden op mekaar. Cola Zero met wespensmaak is echt niet mijn ding. Gelukkig was ze dood. En ik net niet. Ter info: ik heb een gigantische wespenfobie en reageer hevig op steken.
  • Daarom dat ik panikeerde toen ik me neerzette en een keiharde prik voelde in mijn g*t. Een bij had zich verstopt onder mijn short. R.I.P. bijtje.
    Mijn vent was wél tevreden, hij mocht mijn kont uitgebreid verzorgen. Resultaat: ik leef nog. Maar mijn achterste jeukt gelijk zot.
  • Topidee van mij: de omgeving verkennen, eens een toertje maken in dit wonderschone Drentse natuurgebied. Na 5 minuten wou ik al terugkeren.
    ‘Ikke ni buggy’. ‘Ik wil geen zon’. ‘Ik wil mijn pet niet meer opzetten maar zonder pet brandt de zon op mijn hoofd’. ‘Mijn benen zijn moe’. ‘Ikke slaap niet in mijn bed maar wel op uw hoofd’.
    Top-i-dee.
  • Op reis gaan met een nog niet helemaal zindelijke peuter, daar horen veel natte broeken bij. De buren keken ons een beetje scheef aan toen zoontje ook begon te urineren op hun gazonnetje. En ze vinden hun zicht op die blote piemel precies ook niet zo ok.
  • Papflesjes opwarmen in een steelpannetje duurt eeuwen. Tijdens die ellenlange wachttijd bewijzen mijn kinderen graag uitgebreid hoe groot hun zaagtalent is. Als het flesje klaar is, dan is het te warm. Is het afgekoeld, dan vinden ze het te koud. Gegarandeerd.
  • Koken op een klein vuurtje en in een kleine ruimte, ik vind het een uitdaging. Ik ben er toch een paar keer in geslaagd om iets op te warmen zonder dat het aanbrandde. Applaus is welkom! Helaas kreeg ik van de zoon net dezelfde reactie als thuis: ‘ikke ni ete’. Zucht.
  • De kindjes slapen op de meest comfortabele plek, een dubbel bed achterin. Hun ‘kamertje’ kan afgesloten worden. Wij slapen in een liftbed, dat we elke avond uit het plafond trekken. Het is een heel gedoe om daarna nog deftig te kunnen manoeuvreren in die krappe ruimte. Erin klimmen en eruit geraken is goed voor mijn lenigheid. Laat mij een jaar zo wonen en ik word vanzelf een slangenmens.
  • Elke middag en elke avond doen wij het spelletje van ‘zoon in bed krijgen én houden’. Hij vindt dat blijkbaar een hilarisch spelletje dat uren mag duren. Wij vinden het net iets minder grappig.
  • Crisissen van de dochter. Altijd plezant, zeker met getuigen.
  • Ontsnappingspogingen van de zoon. ‘ikke seitjes kijke’. Doei!

fullsizeoutput_3dfc

Maar wat ik nu al weet, is dat de kindjes (en wij uiteindelijk ook) vooral wél de mooie momenten gaan onthouden.

  • Een onverwachte tussenstop in een nieuw aangelegd dorp, in een adembenemende omgeving. We picknickten, deden loopwedstrijdjes en plukten bloemen.
  • Hoe ze de geitjes mochten voeren van de boer.
  • De mega hoge wip waar ze eigenlijk nog wat te klein voor waren en de mama hun de hoogte in moest zwieren (workout, check!).
  • Het gezellige speeltuintje en de vele go-carts die ze vrij mochten gebruiken.
  • De geitenwollensokken voorstelling van Meneer Boom (‘wij zorgen voor de bijen en de bijen zorgen voor ons’ zing mee, allemaal!) die de dochter geweldig vond.
  • Samen met de papa chillen in de ligzetel. Zo lag hij eens 2 uur onder het slapende zoontje. Toch leuker dan in je bed slapen? En lekker warm.
  • Hoe ze zich ontpopten tot twee innemende schattigaards, die vriendelijk ‘goeiedag’, ‘hoi’ en ‘doei’ riepen tegen iedereen die voorbijkwam.
  • De kietel- en voorleesmomentjes in het grote bed. Of papa die hen in stukjes sneed. Hi-la-risch!
  • Het waterkraantje voor eindeloos veel waterpret.
  • De spectaculaire speelboerderij ‘De Drentse Koe’. Tractors voor de zoon, mega springkussens voor de dochter (en de papa) en geitjes voor mij (want die spreken niet tegen).
  • Urenlang fietsplezier op het grote grasplein voor ons mobiele huis.
  • De buren die ons verrasten met twee 3D-puzzels, om de regenachtige dag door te komen. Het blonde charmeoffensief had zijn effect niet gemist.
  • Botjes aan = springen in de plassen.
  • De avonden, met volgende ingrediënten: wijn, chips, een fleece dekentje, La Casa De Papel op Netflix en slapende kindertjes op de achtergrond.
  • Het tempo dat eigenlijk wel heerlijk laag lag, en volledig op ritme van de kindjes was.

 

 

Toen we een aantal dagen ter plekke waren, merk ik dat de rust zich settelde in ons campingleventje en dat de scherpe kantjes zachter werden. Het positieve lijstje werd langer, de frustraties minder groot. De kinderen genoten echt wel extreem hard. En als dát het belangrijkste wordt van een reis, dan begin je sommige dingen toch heel anders te bekijken.

Zie, zo erg was het toch helemaal niet? Doen we volgend jaar opnieuw, ja?

Benieuwd naar waar we verbleven? Boerderijcamping D’Olde Kamp is een vette aanrader! Een tip voor de die hard geitenfans: je kan een hutje huren inclusief je eigen geit. Hoe zot zalig is dat!

fullsizeoutput_3e99

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s