Schrijven met een leeg hoofd

Ik schrijf het liefst volgens de inspiratie van het moment. Niet te veel geplan, niet te doordacht. Daarvoor heb ik maar één ding nodig: ruimte in mijn hoofd. Geef me een uurtje 'niks' en er komt iets. Meestal komt er zelfs heel veel. Maar nu, de laatste tijd, was er weinig ruimte. En werd er dus ook weinig geschreven. Daar moet verandering in komen. 

Bedje in, slaapwel en tot morgen

Rond bedtijd gebeurt het wel vaker dat ik alleen ben met de kindjes, zoals ook het geval is wanneer ik dit schrijf. We hebben altijd geprobeerd om het zo kort mogelijk te houden. Niet te veel gedoe, zoveel mogelijk hetzelfde korte ritueeltje. Bedje in, slaapwel en tot morgen. Klinkt mooi. In theorie.